met poriën vol tolerantie in een wereld van respect
___

waar mijnen afslachtten zonder fatsoen
waar status en titels iedereen werden ontnomen
wanneer de dood lichamen tot pulp omzette
leert men nu ‘hoe’ te overleven
met de theorie dat elk mens wel wat moraal bevat

waardigheid was hier
schromelijk potdoof gestaard
gelukkig ondergraaft nobelheid
die oorlogssleutel met succes

getrainde volbloed ratten
mollen deze herinneringen
als waarschuwing voor de toekomst

want ‘gek van liefde’ haalt niets uit
wanneer een echo zijn eigen geluid verliest
waar een leven zonder woorden
vijf seconden overschrijft
maar voorbij drempels menselijkheid rest

ook onder een laagje fatsoen
heeft onmacht vele gezichten


Sabine Luypaert 


Dit gedicht hangt in het kader van Circa2008 in de Permeke Bibliotheek te Antwerpen (smile)